بابا سرم تنم جگرم پهلویم پرم
یکی دو تا که نیست کبودی پیکرم

بیش ازهمین مخواه وگرنه به جان تو
باید همین کنار تو تا صبح بشمرم

از تو چه مانده است ؟بگویم " که ای پدر"
ازمن چه مانده است ؟بگویی " که دخترم "

اندازه ی لب تو لبم شد ترک ترک
اندازه ی سر تو گرفتار شد سرم

از تونمانده است به جز عکس مبهمت
ازمن نمانده است به جز عکس مادرم

ازتوسوال می کنم انگشترت کجاست؟
که تو سوال می کنی از حال معجرم؟

دیدم خودم چگونه سرت را به طشت زد
حق می دهی بمیرم و طاقت نیاورم

مرد کنیز زاده ای ا زما کنیز خواست
بیچاره خواهر تو وبیچاره خواهرم

مرهم به درد این همه زخمی نمی خورد
بابا سرم تنم جگرم پهلو یم پرم


علی اکبر لطیفیان